Focus 2/2012 oraz Androgynia
Magazyn Focus zazwyczaj ma ciekawe okładki i interesujące tematy. Ale ów okładka doprowadza mnie do wewnętrznego szaleństwa. Perfekcyjność formy, dobranie barwowe, stworzenia emocjonalnego apogeum w jednym spojrzeniu, delikatność nie z tego świata.
Grafikom z Focusa należą się brawa.
Może tylko ja to widzę, nie wiem, nie obchodzi mnie to. Wpływa na mnie to bardzo.
Androgynia (w psychologii) – występowanie u danej osoby cech psychicznych charakterystycznych zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn.
Trochę Teori:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Androgynia_(psychologia)
Osoby androgyniczne łączą w sobie cechy psychiczne i sposoby zachowania (radzenia sobie w trudnych sytuacjach) charakterystyczne dla tradycyjnie pojmowanej męskości i kobiecości
Genialnym przykładem androgynicznej urody jest Andrej Pejic. Zachwycam się tą istotą:
I tu nie chodzi o to czy to mężczyna czy kobieta, on/ona jest piękny, wpisuje się w kanon perfekcyjnej intrygującej urody. Estetcyzm, delikatność.
Nowa płeć? Raczej nie podczas naszego życia i jeszcze długo nie.
Sama Koncepcja jest ekstra. Strasznie wbiło mnie sje to we łeb.
Gdyby istnieli na T1, a będą tam istnieć, umiejscowie ich w Pierwszej strefie(ten kto wie o co chodzi ten wie).
Są to istoty bardzo samotne, melanchoilijne, romantycznie tragiczne, traktowane jak ludzie chorzy. Posiadają bardzo wysoko rozwiniętą inteligencję i zdoloności przewszające zwykłego Szaraka, daltego też zamieszkują Pierwszeą Strefe, zajumjąc anonimowe stanowsika, ważne dla utrzymania finansowego i społecznego porządku. Nie są lubiani, nie są rozumiani. Często padają ofiarami drwin. [Więcej później]
